حاج شیخ محمدباقر میرزانیا معروف به حاج شیخ محمدباقر صدری صغادی فرزند حاج شیخ عبدالحسین، در سال ۱۲۹۷ ه ش در صغاد به دنیا آمد.
تحصیلات ابتدایی را در مکتب خانه صغاد گذراند و سال ها بعد در حوزه علمیه قم به تحصیل علم و دانش پرداخت.پس از خرداد ۱۳۴۲ به زادگاه خود برگشت و په اصرار دوستان و اطرافیان و به منظور سر و سامان دادن به امر ازدواج و رونق بخشیدن به سنت حسنه پیامبر (صلی ا… علیه و آله) وظیفه ستـرگ ســـر دفتری ازدواج صغاد را پذیرفت. وی در شعر دارای استعداد و ذوق ذاتی بود.همچنین سالها در تعزیه خوانی حضور فعال داشت.
وی نوحه هایی استوار و پر مغز به شیوه ی استاد و همشهری اش مرحوم حاج آقا بزرگ مینو می سرود که از آن میان ، مستزاد «رضا ضامن آهو» و مسمط ذکر ولادت امیرالمومنین (علیه السلام) و قصیده ی ولادت پیامبر اکرم (صلی ا… علیه و آله) مشهورترین آثار ایشان است.
حاج شیخ محمدباقر میرزانیا سرانجام در مرداد ۱۳۸۳ در سن ۸۶ سالگی دارفانی را وداع گفت.
سالها بعد دفتر شعر او شامل مجموعه ای برگزیده از اشعار تحت عنوان «دفترشعرصدری» در (۱۲۰) صفحه به همت فرزندشان دکتر محمدرضا میرزانیا به چاپ رسید و هم اکنون موجود است.شیخ محمدباقر صدری صغادی دستخطی بسیار زیبا و در خواندن نسخه ها و اسناد قدیمی، ید طولایی داشت و نزدیک به ۵۰ سال مردم صغاد و اطراف از منبر وعظ و تفسیر وی بهره مند میشدند.
بخشی از اشعار این عارف بزرگ صغاد :
(ای قصرتوبرعرش معلا زده پهلو / رضا ضامن آهو )
(ای صحن ورواق حرمت گلشن مینو / رضا ضامن آهو )
(ای قبله ی صاحب نظران کعبه ی عشاق / خلایق به تو مشتاق)
(محراب گزینند تو را طاق دو ابرو / رضا رضا ضامن آهو )
